Sneller op de been, dankzij de GTU
“Iedere keer dat een patiënt weer kan lopen, ben ik trots”, vertelt Julia, fysiotherapeut op de Geriatrische Trauma Unit (GTU) in het Anna Ziekenhuis. Hier worden oudere, kwetsbare patiënten behandeld die met een gebroken heup in het ziekenhuis terecht zijn gekomen.
De GTU hoort bij de afdeling Geriatrie en bestaat nu ruim een jaar. “Dankzij de GTU kunnen we betere zorg geven aan deze oudere, kwetsbare patiënten”, legt verpleegkundige Liz uit. “Zij hebben bijna altijd meerdere gezondheidsproblemen tegelijk, dat maakt de zorg complexer. Lichamelijke klachten zoals hart- en longproblemen, maar ze hebben ook een groter risico op verwardheid. Op de afdeling Geriatrie hebben we daar natuurlijk veel ervaring mee.” Op de GTU werken geriaters, verpleegkundigen, fysiotherapeuten, maar ook huiskamerassistenten, chirurgen, diëtisten, verzorgenden, logopedisten en vrijwilligers samen om patiënten snel weer op de been te krijgen.
Aandacht voor bewegen
“En dat werkt”, stelt verpleegkundige Iris. “Kwetsbare ouderen voelen zich hier prettiger. Ze krijgen veel aandacht en worden niet steeds naar een andere afdeling verplaatst. We letten er hier heel goed op dat ze snel na de operatie weer gaan bewegen.” Voor mensen met een gebroken heup is bewegen heel belangrijk, vertelt Julia. “Hoe langer iemand in bed blijft liggen, hoe sneller hij achteruit gaat.” Ze komt al voor de operatie bij mensen langs. “Dan doe ik ademhalingsoefeningen en ik leer ze om hun buik te masseren. Dat is goed voor de darmen en de longen. Heel belangrijk als je veel in bed ligt.” En kort na de operatie is ze er weer. “Dan doe ik er samen met de verpleging alles aan om ze in ieder geval even op de bedrand te laten zitten en als het lukt wat pasjes te laten zetten.”
Maar er is meer. “Op de afdeling Geriatrie hebben we een huiskamer waar patiënten overdag kunnen verblijven, als ze dat willen. De huiskamerassistent en de vrijwilligers organiseren er van alles. Een hapje eten, een spelletje, maar ook oefeningen. Niet in je pyjama, maar in je gewone kleren. Dat stimuleert mensen om uit bed te komen en zorgt ervoor dat ze een goed dag- en nachtritme houden”, legt Liz uit. “Ook dat helpt bij het herstel.”
Zorgen voor de hele mens
De werkwijze op de GTU is altijd: zorgen voor de hele mens. “Het is niet: even die breuk repareren en weer naar huis. We kijken naar de kwaliteit van leven. Wat hebben onze patiënten daarvoor nodig? We nemen de tijd om daarover te praten, met de patiënt en de familie. We letten ook op de thuissituatie. Hebben patiënten eerst nog revalidatie nodig? Of hebben ze genoeg aan eerstelijns zorg?”
Niet alle ouderen met een gebroken heup komen op de GTU terecht. Mensen met botbreuken gaan altijd eerst naar de spoedeisende hulp. Als het nodig is, haalt de dienstdoende arts er een geriater bij om mee te kijken. Die beoordeelt of de GTU de beste plek is. Iris: “We zijn er echt voor de kwetsbare ouderen.”
Speciaal plekje veroverd
Julia, Liz en Iris sluiten alle patiënten in hun hart, maar mevrouw van de Crommenacker heeft daarin wel een heel speciaal plekje veroverd. “Ze was echt een kwetsbare dame. Haar herstel na de operatie ging niet vanzelf. Haar gezondheid was wankel. Maar ze is wonderbaarlijk goed hersteld”, vertelt Liz. “Onze zorg heeft zeker geholpen. Maar, net zo belangrijk: ze was verliefd! Ze straalde als haar vriend op bezoek kwam. Dat was echt prachtig om te zien”, zegt Iris met een glimlach. Na een paar dagen was mevrouw weer op de been, en kon ze zelfs weer een potje sjoelen in de huiskamer. Julia: “We denken met veel plezier aan haar terug.”
Frank van de Crommenacker (mantelzorger)
“Mijn moeder voelde zich veilig en gezien op de GTU. Dat heeft zeker geholpen om haar weer op de been te krijgen. En ook de sjoelbak in de huiskamer was daarbij belangrijk, want sjoelen was vroeger haar hobby. Wij als familie waren erg onder de indruk van de manier waarop ze op de GTU met haar omgingen, zo liefdevol, geduldig en met respect voor haar autonomie. Al die aandacht vond mijn moeder geweldig! Ze heeft het nog steeds over bepaalde verpleegkundigen die zo lief voor haar waren.”
