“Gelukkig kreeg ik de uitslag van het blaasonderzoek snel”
Aus merkte al een tijd dat hij vaker moest plassen, maar zocht daar verder niets achter. Toen hij na het sporten bloed in zijn urine zag, ging hij naar de huisarts. Na onderzoek in het Anna Ziekenhuis bleek dat hij een goedaardige prostaatvergroting had. Aus werd geopereerd, waarbij een deel van het prostaatweefsel werd verwijderd. “Ik merkte al snel verschil: eindelijk slaap ik weer een hele nacht door.”
In 2017 trainde Aus voor een triathlon. “Na het wielrennen zag ik bloed bij mijn urine. Daar schrok ik van.” Via de huisarts kwam hij bij de uroloog terecht, in een ziekenhuis waar hij destijds dichtbij woonde. Uit bloedonderzoek bleek dat zijn PSA-waarde hoog was. Die waarde geeft aan of er mogelijk prostaatproblemen zijn. “Daarna werd er een biopt afgenomen, maar daar kwam niks uit. De dokter gaf aan dat de PSA-waarde ook hoog kan zijn omdat ik veel fiets. ”
De uitslag krijg je meteen na het onderzoek
Er gingen een aantal jaren voorbij. “Waarin ik ’s nachts vaak naar de wc moest, ook als ik net geweest was. Het leek alsof ik mijn blaas niet goed leegplaste. Ik moest ook vaak plassen tijdens het hardlopen. Bij een marathon is dat natuurlijk heel onhandig. ” Hij dacht er verder niet zo over na. “Alle mannen van mijn leeftijd herkennen dit wel, dacht ik. ” In het voorjaar van 2025 zag Aus weer bloed in zijn urine, dit keer na het trainen voor een marathon. “Zo kwam ik bij dokter Lamers van het Anna Ziekenhuis terecht. Zij deed uitgebreid onderzoek, bijvoorbeeld om blaaskanker uit te sluiten. Dat vond ik wel spannend. Gelukkig kreeg ik de uitslag meteen na het onderzoek: ik had een goedaardige prostaatvergroting.”
We gaan het oplossen
Aus probeerde eerst medicijnen, maar er was meer nodig. De uroloog stelde daarom een operatie voor: een laser TURP. Daarbij wordt het prostaatweefsel weggehaald via de plasbuis. Dit kan op verschillende manieren. Bij een laser TURP hoef je na de operatie minder lang in het ziekenhuis te blijven. “De uroloog zei: we gaan het oplossen. Dat zinnetje overtuigde me om voor de operatie te gaan. Ik kon al heel snel terecht. Eigenlijk té snel, want ik wilde nog de halve marathon van Eindhoven lopen. Gelukkig kon ik de operatie kort uitstellen.”
Even wennen aan de katheter
Aus onderging de operatie onder narcose. “Toen ik wakker werd, had ik een katheter. Dat was even wennen. Tegenover me lag iemand die dezelfde operatie had gehad. Met hem heb ik nu nog steeds weleens contact. Aus kijkt tevreden terug op de operatie en het herstel. “Ik heb geen pijn gehad. Ik had alleen vaak aandrang om te plassen toen ik de katheter had, maar dat is meer irritant. Toen de katheter eruit was, was dat gevoel ook weg. Nu kan ik weer doorslapen, zonder dat ik ’s nachts naar het toilet moet.”
De zorg is persoonlijk
De zorg in het Anna omschrijft Aus als ‘persoonlijk’ en ‘laagdrempelig’. “Op de verpleegafdeling zei ik tegen de voedingsassistent: ik heb zin in een cappucino. Toen ging ze die speciaal voor mij halen. De volgende dag kwam ze er uit zichzelf een brengen. Dat vond ik heel fijn. ” Volgens Aus zit die persoonlijke zorg dan ook in de kleine dingen. “De uroloog komt in de wachtkamer naar je toe, in plaats van dat je naam omgeroepen wordt. Daardoor voel je je geen nummertje. Bovendien is ze heel deskundig en vriendelijk, net als alle verpleegkundigen. Als het geen ziekenhuis was, zou ik er graag vaker komen”, lacht hij.
