Staar? In 3 bezoeken klaar bij het Centrum voor Oogheelkunde in het Anna
Voor veel mensen gebeurt het ongemerkt: kleuren worden fletser, fel licht stoort meer en lezen of autorijden bij schemer gaat wat lastiger. Het voelt al gauw als iets dat erbij hoort, maar dat hoeft niet zo te zijn. Staar is meestal makkelijk vast te stellen en goed te behandelen. Bij het Centrum voor Oogheelkunde van het Anna zijn patiënten vaak in 3 bezoeken klaar, en ze kunnen er snel terecht. Oogarts Olta van den Nieuwenhof vertelt er meer over.
Staar? In 3 bezoeken klaar bij het Centrum voor Oogheelkunde in het Anna
Bij staar wordt de lens in het oog steeds troebeler. Dat gaat zo geleidelijk dat het pas laat opvalt. De ogen worden beetje bij beetje minder scherp. Hoeveel iemand ervan merkt, verschilt per persoon. Wie nog veel achter het stuur of een (computer)scherm zit, merkt het meestal snel op. Wie wat rustiger leeft, went er soms bijna vanzelf aan. “Ik hoor regelmatig dat mensen denken dat hun huis alweer geverfd moet worden, omdat alles wat grauwer of geler lijkt. Alsof er een filter over zit”, vertelt Olta. “Na de staarbehandeling zien ze dan dat het toch niet nodig is.”
Het Anna behandelt staar in 3 bezoeken
Het Anna is gespecialiseerd in het doen van staaroperaties, en dat merk je als patiënt, zegt Olta. “Wij hebben goed gekeken naar het proces: hoe zorgen we ervoor dat je zo snel en goed mogelijk geholpen wordt? We vinden het ook belangrijk dat er niet te veel afspraken zijn. Zeker als je wat ouder bent, want dan moet je mantelzorger vaak mee. Wij hebben het aantal afspraken dan ook teruggebracht tot 3 keer en dat is best bijzonder. Je hebt een intake, een behandeling en een controle na 6 weken.” Hoe dat kan? “Als het mogelijk is, behandelen we beide ogen tegelijk. Dat scheelt afspraken, maar ook hersteltijd. Na een operatie moet je een tijdlang druppelen en mag je niet bukken en tillen. Als we beide ogen in 1 keer opereren, dan geldt dat ook maar 1 keer. Fijn voor de patiënt en de omgeving.”
De keuze voor een lens
Bij een staaroperatie wordt de troebele lens vervangen door een nieuwe. Welke dat is, kiest iemand zelf. Er is een standaardlens die in het verzekerde pakket zit, en daarnaast zijn er lenzen die de bril zo veel mogelijk overbodig maken. Daarvoor betalen patiënten een eigen bijdrage. “Wat veel mensen niet weten, is dat we dat ook in het ziekenhuis doen”, vertelt Olta. “Veel mensen denken dat bijzondere lenzen alleen bij een kliniek geplaatst worden. Maar wij bieden hier alle soorten lenzen, meestal zelfs goedkoper.” Welke lens het beste past, hangt af van hoe iemand leeft. “Daar kijken we samen naar: rijd je veel auto, lees je graag, zit je juist veel achter de computer, welke hobbies heb je, etc?”
Wie even wil nadenken over de keuze, krijgt daar alle tijd voor. Bij het eerste bezoek wordt alle informatie gegeven. Bij vragen volgt binnen een paar dagen een telefonisch gesprek.
Een robot of niet?
Eén vraag hoort Olta opvallend vaak: of er met een robot wordt geopereerd. “Klinieken prijzen dat aan”, vertelt ze. “Maar een robot maakt alleen de kleine sneetjes in het hoornvlies en verdeelt de lens in stukjes. De lens verwijderen en de nieuwe implanteren doen we met de hand.” Volgens Olta blijkt uit onderzoek niet dat een robot een beter eindresultaat geeft. “
De wachttijd is kort
Wie staar heeft, hoeft bij het Anna niet lang te wachten. Door 2 eigen operatiekamers kunnen patiënten vaak binnen een paar dagen voor de intake terecht, en meestal binnen enkele weken op de operatiekamer. “Vaak is de eigen agenda van de patiënt eerder vol dan de onze”, vertelt Olta. Tijdens het hele traject begeleidt het Anna patiënten ook via de Patient Journey App. Daarin staat stap voor stap wat iemand kan verwachten, van de eerste afspraak tot het herstel. Met vragen tussendoor kunnen patiënten via BeterDichtbij contact opnemen.
Wacht niet te lang
Wat Olta vooral wil meegeven: loop niet te lang met klachten door, maar ga naar de huisarts. Veel mensen denken dat minder scherp zien nu eenmaal bij ouder worden hoort, terwijl een behandeling vaak verrassend veel oplevert. “Ik had een patiënt die schilderde”, vertelt ze. “Hij kwam terug en zei dat hij al zijn schilderijen opnieuw moest maken. Door de staar had hij veel te felle kleuren gebruikt.”
