Gipsverbandmeester Willie van der Sanden neemt na 47 jaar afscheid van het Anna Ziekenhuis
Wie ooit informatie zocht over het vak van gipsverbandmeester, is de kans groot dat hij uitkwam op www.gipsverbandmeester.com. Achter die site schuilt Willie van der Sanden. Na 47 jaar in het Anna Ziekenhuis neemt hij afscheid. Met pensioen, ja. Maar helemaal loslaten? Dat lukt nog niet. “Je helpt iemand écht, en dat blijft bijzonder”
“Ik heb binnen het Anna alle kansen gekregen om nieuwe kennis op te doen”
Als Willie terugkijkt op zijn lange loopbaan, hoeft hij niet lang na te denken over wat hij gaat missen. Het zijn vooral de mensen. Zijn collega’s in het ziekenhuis, maar ook daarbuiten. “Gipsverbandmeesters vormen een klein wereldje”, vertelt hij. “Juist die korte lijnen maakten het werk zo leuk. We kennen elkaar, helpen elkaar en versterken elkaar.”
Wat hij ook zeker niet zal vergeten, zijn de patiënten. “Iemand komt binnen met pijn, onzekerheid of stress en loopt even later weer een stuk vrolijker naar buiten. Dat korte contact waarin je iemand écht helpt, gaf me altijd veel voldoening.”
Van kinderen tot topsporters
De gipskamer bood Willie elke dag een afwisselende werkdag. Van simpele tot ingewikkelde vraagstukken en van het helpen van kleine kinderen, tot topsporters. Hij kijkt er met plezier op terug. “Bij kinderen vond ik het belangrijk om ze gerust te stellen. Even laten zien hoe de gipszaag werkt, een grapje maken, aandacht voor de knuffel die ze meenemen.” Bij topsporters lag de focus anders. “Dan moest je snel schakelen en zorgen dat ze zo goed en snel mogelijk verder konden.”
Blijven leren en kennis delen
Willie is dankbaar vooral voor de ruimte die hij kreeg om zich te blijven ontwikkelen. “Ik heb 5 jaar over de mavo gedaan”, zegt hij nuchter. “Maar binnen het Anna kreeg ik altijd kansen om opleidingen te volgen en bijscholing te doen.”
Hij deelde de kennis die hij zelf opdeed ook graag met vakgenoten. Zo gaf Willie les aan huisartsen, studenten en sportartsen, ook internationaal. “Als je merkt dat anderen in de zorg beter worden van wat jij hebt doorgegeven, dan heb je het goed gedaan.”
Mensen die je verder helpen
Sommige collega’s hielpen andersom hem weer op weg. Zo heeft oud traumachirurg en clubarts Cees-Rein van den Hoogenband een belangrijke rol gespeeld in zijn carrière. “Hij stimuleerde me om me te specialiseren als gipsverbandmeester. Hij zag iets in mij en gaf me het vertrouwen om die rol te pakken. Zonder hem was mijn loopbaan anders gelopen. Je hebt mensen nodig die je zien en je verder helpen.”
Inmiddels heeft Willie al afscheid genomen van zijn baan. Alhoewel… helemaal stoppen voelt niet goed. Daarom kiest hij voor een zachte overgang. Met een nul-urencontract springt hij af en toe nog bij. “Ik heb nu meer tijd voor mijn kleinkinderen, werken in de tuin en anderen helpen met klusjes. Stilzitten? Dat doe ik niet snel”, lacht hij. Ondertussen neemt zijn dochter Carlie het stokje over, ook zij wordt gipsverbandmeester. “Ik nam haar vroeger wel eens mee naar het werk, blijkbaar is mijn enthousiasme aanstekelijk geweest. Mooi om te zien hoe de geschiedenis zich herhaalt.”
